Çingeneler

Sabah gelirken bir Barcelona şarkısı dinledim. Söylediğim gibi kendisi aslında güneyden ama zamanında tüm o coğrafyayı şenlendirmesini bilmiş bir adam.

Gitaristimiz paco bu sefer. Vicente’nin hocası, Camaron’un öğrencisi. Bir nevi ara kuşak yani. İkisini de andırır çalarken zaten.

Onun vefatında zamanında aşağıdakini yazmıştım.Paylaşmak istedim:

“…

Bugün yeryüzünden büyük bir müzisyen göçtü dostlarım. Kendisi yaşayan gitaristlerin hilafsız en iyilerinden biriydi. Rodrigo’nun gitar konçertosunu kendisine çalıp, beğendirendir. Zaten eksiksiz çalan çok az insandan bir tanesiydi… Her dinlediğimde bu adam nasıl bu kadar güzel ve nasıl parmakları bu kadar hızlı derdim. Camaron sayesinde tanışmıştım. Bir arkadaşım ilk dinlettiğinde 3 kişi çalıyor zannetmiştim. Şimdi onun (Camaron’un) yanına gitti. Onun da vefatında İspanya’da bir sokak çingenesi için genel yas ilan edilmişti. Cenazesine milyonlar katılmıştı. Böyle büyük adamdır bu adamlar. Paradan puldan değil cenazesine gelen milyonlardan anlarsınız büyüklüklerini. Bayraklar bile yarıya indirilir Paco’lar için. Keşke herhangi ama herhangi bir şeyi onun gitarı çaldığı kadar mükemmel yapabilseydim. Şans değil tabi bu işler. Sizden daha iyi kimse çalabilir mi diye sorulduğunda “ben günde 8 saat çalışıyorum biri çıkıp 8 saat 15 dakika çalışırsa her gün, benden daha iyi çalar” demiştir. Artık Camaron’la beraber başka dünyalarda huzur içinde yatsınlar. Ya da orda da gitarı ağlatıp, Flamenko çalsınlar…

Zaten Çingeneler ölüme ağlamaz, ellerini çırpar ve şarkı söylerler.

…”

Esenlikle,

uee

Leave a Reply

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir