Uçurum

Uğruna uçurumdan atlayabileceği umutları olmalı insanın. Gerçekleştirmek için çabayı sarf, güvenli limanı terk etmeye hazır olduğu umutlar… Öyle ki, bir gün ansızın kapıyı çaldıklarında “ama benim daha kanatlarım çıkmadı, benim paraşütüm bile yok, hiç hazır değilim, atlayamam ben!” dememeli.

Çünkü çoğu zaman fırsat apansız ve bir defaya mahsus çıkar karşımıza. Kaderin ağları, kozmosun kumaşı bizim algılayabileceğimizden çok daha farklı örülmüştür. Tereddüt etmemeli. Belki kanatlarımız biz havadayken de çıkacak ve gelişecek; öğrenmeli. Hem tek seferlik bir atlayış için paraşüt gerekmez. Olmazsa tekrar yaparım garantisiyle paraşüt beklememeli.

Azıcık cesaret, az biraz yetenek ve çok büyük gayret…

Umutla beslenmeli, korkuları yenmeli.
Yalnız bir tane, yaşamasını bilmeli.
Umutlar ölmeden önce bu diyardan göçmeli…

Luigibook page 0608