Sarfinazar

 

Öyle anlar şu hakirin hayatında da. Bazen eğer biraz farkındaysam, göz kapaklarımı deklanşör gibi açıp kapayarak fotoğrafını çekiyorum o anların. Ve de mümkünse yanıma sadece o ana ait ufak bir şey alıyorum. Bir taş, bir not, bir kelime, bir hikaye, bir yosun. Ne bileyim sembolik herhangi bir şey. Öyle güzel ki şimdi…

 

O anın, hayatımın en güzel anı olduğunu hatıraya dönüşmeden anlayamamışım diyorum kendime.

Şimdi ise aynı böyle bir fotoğraf karesi gibi.Ama ortadan ikiye bölünmüş.Bir kısmı hafızamda, diğeri ise o an beraber demlendiğim insanın nazarında saklı.

 

Ne zaman o gözlere baksam, sükutu sohbet eşliğinde tekrar tüm fotoğrafı tamamlıyoruz. O yüzden hep biraz eksiğiz sanırım. Birini değil, birbirini arıyor eksikliğimiz.

Yine de yaşarken nazarında sarfolmuş gibi dursa da,
Dimağında hala hatrı sayılıyorsa,
Gerçekten sarfınazar ettiğini söyleyebilir misin?

Efsun ile,

uee

0 cevaplar

Cevapla

Want to join the discussion?
Feel free to contribute!

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir