Adana, Turkey

~Veysel abi ▪️ Dedi ki ahşaptan isimlik felan yapmak ister misin? Ben “yok” diyorum. Herkes her yere ismini kazıyor zaten. Bana bu hikaye yeter.
Anlam veremiyor başta. -O zaman sana hikayelerini saklayacağın bir kutu yapalım.
Güzel fikir diyorum. İçerden kocaman bir kütük getiriyor. Ağır… -Nasıl yani? Bundan mı yapacağız? Bu bana çok ağır, taşıyamam. Hem ben buradaki makineleri de kullanmayı bilmiyorum. O kadar zamanım yok . Olmaz o iş. – Tahammülsüzsün. Bekle. Neyi, Nasıl yapacağımızı söylemedim daha. Ne olacağını bilmeden, ahşabın nasıl bir şekil alacağını görmeden şikayet etmeye, vazgeçmeye başladın.

Veysel abi anlattıkça gözümde canlanıyor daha da hevesleniyorum. Bir kaç ekleme çıkarma da ben yapıyorum tasarıma. Ustalıkla alakası olmayan, romantik detaylar. Tamam diyerek çiziyoruz beraber. -Tahayyül et sadece. Gözünde canlandır. Güzel bir şeyi Tahayyül etmeden onun için yaptığın bir şeye tahammül edemezsin. Yük olur sonra o sana. Hamallık gibi gelir. Ölü doğacak bir çocuğu 9 ay karnında taşıyan hamile bir anne gibi zordur tahammül. Tahayyül edemeyen insan da boşuna yük taşımak istemez.O yüzden tahammül ile tahayyül kardeştir. ikisi hep el ele yürürler. Tahammül arada dönüp tahayyüle: “sen olmasaydın ben nasıl dayanırdım” der. ~

View in Instagram ⇒